Blog collegejaar 2010 - 2011

Stripverhaal: nooit meer bang voor de tandarts

Ik ben benaderd door een uitgever om mijn stripverhaal uit te geven, dus binnenkort dan kun je mijn strip in de winkels kopen. Ik was wel van paln de strip uit te geven, en ik ben ook echt tevreden over de strip, het is een echt lang verhaal en het is compleet, af klaar enz. 10 keer beter dan al die projecten waar ik aan begon en niet afmaaktte... of verhalen die eindeloos doorgaan. Ik was ook nog van plan om allemaal stripuitgevers aan te schrijven , maar het is er nooit van gekomen. Iedereen zegt altijd dat het heel moeilijk is en dat je als striptekenaar heel weinig kans hebt dat je strip wordt uitgegeven. Andere tekenaars vonden mijn werk ook niet goed genoeg.

Maar wat vind ik er nou eigelijk zelf van? Ik vind dat ik heel goed kan tekenen, maar het is in details wel voor verbetering vatbaar. Als ik ga tekenen kom ik in een soort flow die heel prettig is en dan maak ik ook juist de moiste tekeningen. Als ik teveel probeer iets goeds of iets moois te maken dan wordt het juist slechter. Dus tijdens het tekenen moet ik dat allemaal los laten. Ik vind ook dat ik een heel specifeke tekenstijl heb, mijn tekeningen herken je altijd. Het is niet helemaal realistisch, maar dat is vooral omdat ik het zo mooier vind.

Als dit een succes wordt en allemaal goed gaat komt er wel een droom van heel lang geleden uit, ik wordt striptekenaar ;-) dat ik wilde ik als kind graag worden. Ik ga dan natuurlijk nog meer strips maken met het doel die op de markt te brengen. Dat ik naar België ga kon ook wel eens goed zijn voor mijn stripcariere en natuurlijk is het goed om met ander werk te combineren alleen zal ik er dan minder tijd in stoppen dan vultime tekenaars natuurlijk. Ik heb wel het voordeel dat ik snel teken.

Kroon los

Ik heb, nou ja had, 1 kroon; en mooie porceleinen kroon op mijn 46. Ik dacht die zit wel goed, die blijft daar eeuwig zitten. Nou mooi niet dus. Ik at een stukje kaas en dacht wat veert die kaas raar, nog eens proberen, is het mijn kies? Na een tijdje durfde ik voorzichtig aan mijn kroon te voelen en ja daar zat beweging in.

Ik heb meteen de tandarts van mijn moeder gebeld en kon devolgende dag langs komen. Ik was een aantal weken bij mijn moeder en het leek me niet verstandig om dat uit te stellen. Onder een losse kroon rotten je tanden snel weg. Dan zit dat daar een beetje lekker te soppen en dat moet je niet hebben.

Was nog een beetje gedoe met de administratie. ik heb mijn ziektekostenpasje niet standaard op zak (wanneer heb je dat nou nodig tenslotte en het neemt wel ruimte in in mijn portemonnee) en ik wist het nummer ook niet uit mijn hoofd, had ook niet iets bij me waar het nummer op stond. Dus ik vroeg of ik meteen kon betalen en de rekening mee kon krijgen. Dat kon niet want ze heeft de facturering uit besteed aan Fa-med, als ik eenmaal tandarts ben ga ik niet factoring van een ander bedrijf werken. Een factoring bedrijf is een bedrijf dat de facturen voor jou bij je patienten int, je hebt er dan zelf geen omkijken meer naar maar het kost wel een hoog percentage (ik dacht 25%) van je omzet. ik wil de rekeningen geoon uitprinten en meegeven en dat mensen meteen betalen. Hoe minder tijd er zit tussen iets dat je krijgt en het betalen hoe groter de kans en bereidheid dat je betaald. de rekening heb ik overigens nog niet gehad en mijn moeder volgens mij ook nog niet.

De tandarts haalde mijn kroon eraf, hij wilde niet meteen, er bleek een wortelstift in te zitten, daar wist ik helemaal niks vanaf. Ik herinner me niet eens dat ik een endo in die kies heb gehad. Ook was het geen volledig porselein maar metaal-porselein. En ik heb nu schrikbarend weinig kies over. Ik kreeg een noodvulling met alleen bonding vastgezet en ze belichte de bonding niet wat normaal wel hoort. Ze gebruiktte hetzelfde bonding systeem als bij mij op school en wist dus precies hoe het officieel wel moet. Eerst de zelfetsendeprimer erop, 20 sec uitsmeren, zachtjes blazen, dan de bonding, weer zachtjes blazen en dan 10 seconden uitharden met de blauwe lamp. Ze deed het zo, zodat de noodvulling er later weer makkelijk uitgehaald kan worden als er weer een (nieuwe) kroon op gezet wordt.

Ze had prachtige apparatuur en ik zei dat ook. ja ze had een goede praktijk overgenomen. Daar heeft mijn moeder het nou nooit over, alleen over hoe geweldig ze wel niet is en dat ze op mij lijkt qua uitstraling.

Toen ik weer op mijn studentenkamer was pakte ik de foto's erbij (gemaakt tijdens het prakticum radiologie) en keek of ik de wortelstift kon zien. Ja met een beetje moeite wel, maar ik heb hem vooral nooit gezien omdat ik er van overtuigd was dat ik er geen wortelstift zat. Het metalen kapje kon je wel duidelijk zien op de foto, maar ik wist niet hoe het precies zat, misschien was het een opbouw van amalgaan met een porceleinen kroon erop. Het was dus een opbouw van composiet met een metaal porselein kroon.

Ik moet trouwens nog een afspraak maken voor die kroon, maar ja mijn fiets is een beetje overleden, en moet ik nu lopend (duurt nog best lang), met de metro (duur!) of met de auto (maar waar moet ik dan parkeren? en wel of niet geld in de parkeermeter gooien). ik heb ook nog 1,5 dag kiespijn gehad aan mijn 37 op het zelfde moment dat ik die problemen kreeg met mijn fiets. Die pijn is weer weg, de zenuw zal wel tijdelijk geirriteerd zijn de vulling zit daar heel dicht op de enuw en ik moet wachten op de vorming van tertiair dentine, wat nog best lang kan duren. Ik was ook een beetje ziek (keelpijn) dat zal er ook mee te maken hebben.

Wat is er verder nog allemaal gebeurt?

Nou ja ik heb alle vakken voor de bachelor gehaald en mijn bachelor bul aangevraagd. Ik moest nog best lang wachten op de uitslag van de tentamens en tot dat de cijfers van de lijn in het cijfersysteem stonden (VUnet). Dat maakte me allemaal erg zenuwachtig, terwijl mijn bachelor in feite al in kannen en kruiken was toen ik mijn laatste preklinische toets haalde.

Om de bachelor aan te vragen moesten we ook een baluwe kaar ophalen en allemaal handtekeningen verzamelen, voor dat je de preklinische trays (met instrumenten) hebt ingeleverd, je geen boeken meer van de bibliotheek meer hebt enz. Was ook een heel gedoe.Moest je eerst uitvinden waar je allemaal heen moest, er heen gaan en dan was de persoon die moest tekenen er niet op het moment dat ik er was enz.

Bij het inleveren van de tray's zei ik de prekliniek vaarwel. Nooit meer prekliniek, want ik kan nu alle preklinische vaardigheden, namelijk, boren, vullen, endo's, kroon en brug omslijpingen en het maken van noodkronen en noodbruggen. de noodbrug ben ik nog best lang mee bezig geweest, te lang naar mijn zin, maar vaak als ik naar de docent ging dan was het: "We stoppen en nu mee" of "we gaan koffie drinken" en zoiezo moest je lang in de rij staan. Op een gegeven moment was ik hem echt zat en vond ik dat hij nu wel klaar moest zijn, ik kon in iedergeval niks bedenken hoe hij beter moest. Toen ik hem inleverde vond de docent hem fantastisch. Ik heb namelijk goed leren polijsten en hij glimde als een spiegel.

ja het derde jaar prekliniek was echt een succes, ik was duidelijk beter geworden dan in het tweede jaar en in het tweede jaar was ik al beter dan in het eerste jaar.

We begonnen met het boren van kruisjes en dat vond ik best lastig, het plastic en het boortje verbrande als je te snel wilde en te haard duwde of trok. De lijnen werden te diep te ondiep en krom.

Na heel veel oefenen en maanden later kon ik netjes en recht kruisjes boren. Door deze vaardigheid kon ik ook opeens rechte lijnen tekenen.

Het was dus echt een stijgende lijn en dat is leuk om te zien, dat je er in het begin niks van bakt en oefent en oefent en uiteindelijk wordt je heel goed. Toen ik begon met kruisjes boren noemde mijn docent het gekscherend kraters. Er waren ook studenten die wel al meteen mooie kruisjes konden boren. Voor ik aan de studie begon had ik gedacht dat het mij makkelijk af zou gaan, maar dat viel dus wat tegen.

Ik heb me trouwens tijdens het oefenen niet zorgen gemaakt of ik het wel zou leren, ik wist dat als ik veel oefende het vanzelf goed zou komen. En dat is ook gebeurt, op een gegeven moment maakte ik de meest prachtige preparaties, glad en strak op de tiende milimeter en op 2 graden naukeurig. Soms kwam ik echt in een soort flow of trance terecht tijdens het boren. En ik kreeg het gevoel dat die airroter mijn vriend is, dat ik er alles mee kan doen wat ik weil.

Ik vond het oefenen op de prekliniek heel erg leuk en heb het ook heel veel gedaan. Ik was er wel niet helemaal altijd als het open was maar wel heel vaak.

De theorie ging ook prima, ik heb geen enkel vak over hoeven doen en had veel 8-en.

 

 

31 januari 2011

Beide herkansingen gehaald! Cool nu ben ik helemaal bij. Bij de OSCE moest ik wel even op de uitslag wachten, maar iedereen die de herkansing had gedaan heeft hem gehaald. Jammer dat er niet bij stond hoeveel punten ik op elk onderdeel heb gescoord. Er staat nu alleen maar: geslaagd.

Van de kroontoets dacht iedereen dat ik hem wel gehaald zou hebben, alleen ik twijfelde door het eindeloos verbeteren en het telkens zien van details die beter kunnen... We liepen naar de uitslaglijst en ja hoor gehaald. Dat betekend dat ik nu alles van het tweede jaar heb gehaald en dat ik niet of nauwelijks meer hoef te skillen. Maar ik vind skillen erg leuk om te doen.

Afgelopen donderdag zijn we begonnen met het bijslijpen van de noodbrug. En na het prakticum wilde ik nog maar een ding, verder met het maken van die noodbrug. Mijn handen jeukten. Ik ben vrijdag dan ook verder gegaan.

Ik ben op zoek naar een bijbaan als tandartsassistente en op een website kon je een WiQET aanmaken. Een WiQET is een eenvoudige manier om een soort video presentatie van jezelf te maken. Je moet foto's en een geluidsbestand uploaden. Ik plaats van een mp3 up te loaden kun je ook een nummer bellen en daar je bericht inspreken.

Ik heb uit zitten vogelen hoe ik op mijn computer geluid op kan nemen, het bleek uiteindelijk best eenvoudig te zijn, maar ik had het nooit eerder gedaan. Op mijn macbook zit Garageband en daarmee kun je via de interne microfoon geluid opnemen. (Via mijn headset op de input kreeg ik niet werkend, misschien is de headset stuk? ). Na het opnemen een beetje knippen en exporteren naar mp3 (via Deel-> Exporteer-> MP3). Best cool dus:

20 januari 2011

Deze week had ik 2 herkansingen. Het was veel te gezellig bij die herkansingen, dat moest verboden worden! Zo wordt het nog leuk om herkansingen te doen ;-).

Ik had een herkansing van de OSCE. Ik had het de vorige keer dus niet gehaald. Als je op 2 clusters een 5 had of op 1 cluster een 4 dan mocht je een herkansing aanvragen. Bij minder punten mocht dat niet en mag je het pas een halfjaar later doen.

Afijn ik had dus voor 2 clusters een 5 en heb een herkansing aangevraagd. Ik moest clusters overdoen die niemand anders over moest doen. Dus speciaal voor mij zijn er 5 OSCE stations ingericht :-). Dit keer was wat je kreeg geen verassing. De opdrachten waren precies hetzelfde. Ik had verwacht dat ze misschien een beetje anders waren, maar dat was nauwelijks zo.

Natuurlijk had ik het ook dit keer voorbereid. Ik had mindmaps gemaakt van de OSCE stations die ik moest doen en informatie opgezocht. Ik verwacht dat ik hem nu wel gehaald heb, want bij reanimatie had ik het goede telefoonnummer genoemd. Omdat ACTA verhuisd is is het een ander nummer geworden en in de OSCE iformatie stond het oude nummer... Dus ik had eerst het verkeerde geleerd. En ik wist nu wel wat je bij een prikaccident moest doen. het onderdeel orthodontie vond ik nog steeds latig, ik had wel informatie opgezocht, maar het schematje was toch anders :-( .

Ik heb ook een kroontoets (van het 2e jaar) getoetst. Tja hoe ging dat? Ik heb natuurlijk weer eindeloos zitten verbeteren en op een gegeven moment wordt iets van teveel verbeteren niet beter maar slechter. Dus het is nu afwachten op de uitslag.

Vannochtend zijn we begonnen aan de noodbrug. Dat is geweldig leuk om te doen!

16 december 2010

Ik heb mijn brugtoets gehaald!!!

Ik heb hem hem meteen de eerste keer gehaald. Dat betekend dat ik mijn bacheler diploma nu wel in mijn zak kan steken, (de rest ga ik toch wel halen) want dit was het onderdeel waarop de kans het grootste is dat je blijft hangen, c.q. vertraging oploopt.

Nu nog een brugpatient en dan ben ik wel oneveer binnen :-), want veel studenten lopen vetraging op omdat ze geen patient kunnen vinden die een brug nodig heeft (en kan/wil betalen.

Ik weet nog niet vanaf wanneer ik een brug bij iemand mag maken, ik denk dat het in het vierde jaar is, maar ik heb er nu al zin in. Dus als je nog een brug nodig hebt...

Ik vind kronen en bruggen maken erg leuk, omdat je ziet wat je doet en iets moois aan het maken bent. Het moet heel precies, je moet op 0,1 mm en op 2 graden precies kunnen boren. In het begin denk je, dat kan helemaal niet... en je ziet het ook niet. Maar na veel oefenen zie je breedtes op 0,1 mm naukeurig en schuine wanden op een paar graden naukeurig. Het is werkelijk absurt, maar het kan en vrijwel iedereen kan het leren.

Cario vind ik ook erg leuk. Ik vind het geweldig om mooie vullingen te maken, en dan natuurlijk zo dat je (bijna) niet ziet dat het een vulling is. Endo vind ik veel minder leuk. Dan moet je met vijltjes wortelkanalen uitvijlen. Dat moet je vooral op gevoel doen. Je ziet niet wat je doet. Je kunt er niet iets moois van maken. Je kunt natuurlijk wel de kanalen zo goed mogelijk schoonmaken. Paro zit er een beetje tussenin, daarvan weet ik nog niet of ik het wel of niet leuk vind.

12 december 2010

Ik was al lang van plan een soort blog op deze site te schrijven. Goed daar gaat ie dan.

Ik zit inmiddels in het derde jaar van mijn studie tandheelkunde (en nog geen vertraging ;-) ) Komende week hebben we OSCE. Die moet ik maar eens verder gaan voor bereiden. Ik heb ongeveer de helft voorbereid en woensdag ochtend heb ik hem.

Maar wat is dan een OSCE? Een Objective Structured Clinical Examination is een klinisch examen met een aantal stations. Bij elk station moet je binnen 5 minuten een opdracht uitvoeren en voor elke opdracht kun je punten scoren. Als je een bepaalde handeling vergeet te doen of een serie handelingen in de verkeerde volgorde uitvoerd dan kost je dat punten. De beoordelaar heeft een lijst met 10 punten die je moet doen tijdens die opdracht en voor elk ding dat je doet krijg je een punt en daarom is het objectief. Het gaat er dus niet om dat je iets heel goed of mooi doet.

Wel jammer dat er niet een lijstje is met welke opdrachten je precies krijgt en op welke punten je gescoord wordt. Van bepaalde onderdelen is wel bekend dat ze erin komen en soms ook welke punten je moet doen. De rest is dus een verassing. Maar ja van een gewoon tentamen weet je ook niet welke vragen je precies krijgt.

 

Door: +Sigrid de Jong